Kolejnym etapem jest opracowanie a następnie przekazanie szczegółowych zaleceń dotyczących planowania przez poszczególnych kierowników odpowiedzialnych za sprzedaż. Zalecenia te tworzy centralny dział sprzedaży i przykładowo mogą one być wykonane według następujących metod:

• Przekazania pożądanej w skali całej firmy struktury przychodów jako sugestii do realizacji w centrum przychodów
• Skorygowanie pożądanej w skali całej firmy struktury przychodów o czynniki indywidualne występujące w danym centrum przychodów

Tak przygotowane dane są analizowane przez kierowników poszczególnych centrów przychodów. Na tym etapie następuje zderzenie procesu planowania odgórnego z oddolnym. Warto jest zaznaczyć, że nie należy planować przychodów wyłącznie jedną z metod albo tylko odgórną lub też oddolną. Powodem tego będzie zbytnie rozejście się uzyskanych wyników od oczekiwań. Gdy proces planowania przychodów wykonany będzie wyłącznie metodą odgórną to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo zanegowania wyników przez kierowników odpowiedzialnych za poszczególne szczegółowe centra przychodów. Negacja ta będzie wynikiem zarówno czynników psychologicznych jak i merytorycznych. Narzucanie planów metodą odgórną przeważnie wiąże się z ich negacją. Negacja ta zazwyczaj będzie miała również podstawy merytoryczne. Odgórny proces planowania zazwyczaj przenosi równe założenia co do podstawowych parametrów sprzedaży takich jak struktura asortymentowa i koszty sprzedaży na wszystkie centra przychodów. Jest to jednak bardzo często zbytnie uproszczenie i w praktyce występują istotne różnice w tych parametrach pomiędzy różnymi centrami przychodów. Wykonanie centralnych założeń według metody planowania odgórnego ma za do spełnienia następujące zadania:

• Prezentacja kierownikom centrów przychodów pożądanych kierunków rozwoju sprzedaży
• Wyznaczenie wzorcowej struktury przychodów w skali całej firmy

Na podstawie otrzymanych zaleceń kierownicy poszczególnych centrów przychodów przygotowują swoje plany sprzedaży według metody oddolnej. Dzięki otrzymaniu powyższych wskazówek odgórnych działania ich z góry są ukierunkowane na realizację określonych celów ogólnych.  Oddolne propozycje bardzo często są różne od założeń centralnych. Zjawisko to jest jednak jak najbardziej normalne i wynika z uwzględnienia indywidualnych czynników występujących w poszczególnych  centrach przychodów.

W następnym etapie następuje proces sumowania planów oddolnych w zbiorczy plan przychodów w skali całej firmy. W wyniku pierwszego zsumowania tych planów zazwyczaj nie uzyskuje się pożądanego planu zbiorczego zarówno w zakresie struktury jak i ogólnej wartości. Metoda odgórna planowania przychodów na tym etapie pozwala na wyznaczenie takiego właśnie planu wzorcowego do, którego należy dążyć podczas sumowania budżetów szczegółowych. W kolejnej fazie planowania następuje proces korekt planów zarówno szczegółowych jak i zbiorczych. W pierwszej kolejności oczywiście podejmuje się działania mające na celu wprowadzenie korekt w planach szczegółowych.  Gdy działania te nie przynoszą efektów można również dokonać zmian w planie zbiorczym przychodów. Jeśli takie korekty będą realizowane to w tym zadaniu również zachowana może być ustalona kolejność działań. Przykładowo w pierwszej kolejności dopuszcza się możliwość zmiany struktury ogólnej przychodów bez zmiany jej wartości. Działania takie pozwalają na osiągnięcie zaplanowanego i pożądanego zysku. W następnej kolejności gdy nie uda się zatwierdzić planu korekcie może również ulec ogólna wartość przychodów. Podana chronologia nie musi być stosowana w każdym przypadku. Równie dobrze można uznać za bardziej priorytetowe działania mające na celu zachowanie pożądanej struktury przychodów nad ich wartością. Preferencje w tych zakresach mogą być zmieniane w poszczególnych latach zgodnie z polityką strategiczną firmy.