Jeżeli z kolei budżety komórek zostaną wykonane w uproszczonej formie tylko w układzie rodzajowym kosztów, zdecydowanie trudniej jest określić, jakie koszty należy zwiększać, a jakie zmniejszać na skutek reakcji na odchylenia przychodów. Czynność ta może być wykonywana w zbyt dużej mierze według kryteriów intuicyjnych, a nie decyzji w zakresie wstrzymywania lub uruchamiania konkretnych zadań.

Budżet każdej jednostki w fazie planowania metodą oddolną, czyli przez jej kierownika, zazwyczaj charakteryzuje się wyższą wartością kosztów niż ostatecznie zatwierdzona jego wersja. Sytuacja ta wynika z chęci zaplanowania przez kierownika komórki jak najwyższej wartości kosztów, gdyż daje to mu możliwość dysponowania odpowiednio większymi środkami. Natomiast zarząd firmy jest zainteresowany jak największym zredukowaniem środków budżetowych w celu zwiększenia wydajności jednostki. Automatycznie powstają w takim przypadku dwie różne wersje budżetu każdej komórki organizacyjnej wnioskowane przez jej kierownika i zarząd.

W procesie zatwierdzania budżetu następuje określenie ostatecznej jego wartości, zazwyczaj na poziomie pośrednim. Informacje z fazy negocjacji warto jest jednak zachować i na ich podstawie opracować odpowiednie scenariusze. Polegają one na automatycznej reakcji na dwie sytuacje. W pierwszym przypadku, wówczas gdy wartość przychodów spadnie poniżej pierwotnie zaplanowanej, mogą ulec obniżeniu środki budżetowe przyznane poszczególnym komórkom w kierunku poziomu określonego propozycją zarządu. W drugim przypadku, gdy wartość przychodów wzrośnie, zwiększeniu mogą ulec również środki budżetowe. Zmiana wartości środków budżetowych automatycznie powoduje wówczas modyfikację w kierunku proponowanym wcześniej przez kierownika komórki.